gwóźdź śmierci

zimny długi ciężki
jak sopel co wisi nad drzwiami
w mroźny dzień kąsa twoją skórę
powiewem śmierci

słyszysz echo nie ma powrotu
to co było śmieszne
jest jak włócznia która rozdziera
serce bezbronnej istoty

słyszysz echo łzy płyną
to nie łzy
to twoje myśli rozpadają się głucho o posadzkę

śmierć wbiła swój ostatni gwóźdź
wiara
mocnym daje przeżyć