Tułacz

tułaczem odwiecznym byłem
zwątpienia odkrywcą marnym
myślicielem bezmyślnym
zgorszenia przywódcą

w miłości brudnej
skrępowanej winą
ze skazą na sercu
ukojenia szukałem

pokonany zgasłem odszedłem
z nową nadzieją wróciłem
nie ukrywam już marzeń
ku słońcu głowę swą zwracam

budzę się czysty widzę dalej szerzej
oddaję co kiedyś wziąłem
bo mnie wystarczysz
tylko Ty