wirtuozerią namiętności

na fortepianie zmysłów
grasz wariacje na piątą rano
każdą nutą
rozanielony po gwiazdy

przy nich przeglądam
albumy sztuki ars amandi
dokładnie studiując ukształtowania
na mapie twojego ciała

dotyk wszystkich linii
papilarnych zostawiam po sobie
nocami krzywymi od demoralizacji
wyciskając wilgoć jak gąbkę
biorę z ciebie do syta
ostatnią kroplę
niczym rosę która pokarmem róży

wtedy napinasz struny jeszcze bardziej
rodząc na moich plecach tatuaże
dzieci wielokrotnych szczytów
zdobytych we dwoje