układ szeroko zamknięty

kiedy myślisz o mnie w nic
zamieniając każde mieć
tak lekko opowiadasz biel i czerń
bez przesłanek
gdybyś tylko zechciała
odtworzyć bieg niebyłych nocy
bujanie w obłokach pod ochroną
zapachu twojej szyi
stałoby się jak zgubione oczka
rozdartych pończoch
zrywanych w pośpiechu pragnieniami
ze snów majowej urody

dzwoniłem nie odbierasz
nieostrożny stoję w oknie z otwartymi oczami
czas jak ikebana przytula chwile
układając twój obraz w bukiety

czuję
pachniesz jak czarna róża

na pokuszenie