świeciły

niemożebnie
swoją drogą kochałem i nadal
w pajęczynie gwiazd twoje słowa jak one

świetliki
zapatrzone w niemożliwość
oddałaś mi siebie i coś więcej
tego pocałunku nigdy nie zapomnę

choć o tym nie wiesz jeszcze zanim
kain zabił abla już byłaś moja
po wsze czasy nawet jak nie mówiłaś
nic nie wiem

o tańcu demonów nie wspomnę
w wiosenne ptaki chciałem uwierzyć
tobą że naprawdę tylko jesteś

i Ty
w nasz czas


wersja do druku