oczy

szeroko zamknięte
w perspektywie nowego stylu
leżą w szkatułce z cedrowego drzewa

chciałem ci ofiarować w dzień księżyca
pamiętasz
nie widzę gdy zachodzi słońce
powiedz mi
czy nadal otwierają się jak serce

podobno mam zielone
może to jest jakaś szansa
kiedyś patrzyłaś w nie
najpiękniej jak tylko potrafisz

teraz weź je w dłonie i spójrz nimi
jeszcze raz tak by puste
przestały być codziennością

w porywie miłości
są twoje