nie dzieli już

nic na szybie rysa
zapadła w letarg odkąd
przestałaś dzielić prześwit
na dwie połowy codzienne
zaskoczenia oślepiło wpuszczone
światło bez skazy jak pożądanie
wpadłe wiosenną kroplą
czasu umyj jeszcze okna

ten fragment o darmowym niebie
zostawimy na potem