iluzja

twarz
naprężona do granic widnokręgu

w sobie noszę
to wszystko
kiedy na ciebie patrzę

ocean błędów
wiesz jak to boli
tylko nie pocieszaj
spójrz na mnie

znoszony frak
nie chce na wieszak
wytarty z plwocin

nie potrafię się przebić
przez krople soli
zamglony obraz wyciska kryształy
nadzieja im matką
idioci

potrafisz zabijać i wskrzeszać
jadę na dopalaczu
znam wzór chemiczny
reszta zostaje zagadką