czy potrafisz

zatrzymywać i układać czas
w origami marzeń resetując wszystkie kłamstwa
tak
by za i przeciw podziwiały wzrastanie

jeśli naprawdę
ucieczka we dwoje zaszczepi wiosnę
by przebudzeniem wzrosły białe kwiaty

ta jabłoń będzie naszym drzewem
a ten sad
powtarzalnością czynów wyhoduje lato
na twoim łonie ważki nie będą się już błąkać

dojrzałym owocem
zagraj na teorii strun
usiądź mi na kolanach
rozchyl swój strach

i naucz mnie słów