anomalia po tamtej stronie ciszy

oszalały tobą
rozważając reinkarnację
wyciągniętą jak as z rękawa białego kaftana
uprzejmie zawiadamiam
że leżę dumny
aczkolwiek posłusznie w trumnie

z hukiem zatrzaskujesz wieko
przypomnij mi proszę
tylko tak bez strofowania
dlaczego właściwie umarłem
żyjąc dla ciebie
twarzą w twarz z samooszukiwaniem

kładąc na grobie naszego razem
ostatnie kolce róży
powiedz czy to naprawdę
była mea culpa