Wędrowiec

po górach się wspinam
po morzach pływam
wędrowcem jestem
wśród życia dróg

wędrowcem tylko
z węzełkiem pełnym zwojów wierszy
po morzach marzeń pływam
po górach marzeń się wspinam

ja stary wędrowiec
i tylko one dobytkiem mym
do wyspy szczęśliwej dotarłem
a na niej biała kartka

wyspy szukałem tej
już to wiem
na niej odnalazłem spokój
w białych kartek piasku

zostawiam swój ślad
czy ktoś go odnajdzie
nie wiem nieważne
dla wyspy tej porzucam swe wędrówki