raj utracony*

Tytuł miltonowskiego poematu. Przypomniałeś mi słynny dylemat z tamtego tekstu: Czym było by Twoje dobro, gdyby nie moje zło? Jedną z konsekwencji powyższej reminiscencji jest potrzeba doświadczania zła w życiu ludzkim. Zła jako choroby wskazującej, że coś jest nie tak – bo cóż gdyby nie bolało, nigdy nie dowiedzielibyśmy się o ukrytej przyczynie bólu. Tak więc jeśli jest ból, strata w życiu człowieka, to oznaka że należy szukać, odnaleźć przyczyny i coś zmienić aby powrócić do stanu życiowej równowagi.
W Twoim wierszu znajduję raczej podstawowy problem Piotrusia Pana z powieści J. Berry-ego. Aby odnaleźć siebie samego, ukrytego w nas Piotrusia Pana należy stoczyć walkę z kapitanem Hakiem (Hook-iem), który uosabia „zagubionego zdobywcę świata”.
Tak myślę, że pewien gość właśnie o tym mówił, gdy mówił, że: Musicie stać się jako dzieci, żeby wejść do Królestwa. To Królestwo jest ukryte w każdym z nas i dlatego piszemy takie teksty, tęskniąc za czymś, co jest bardzo blisko (to już z Koziołka M.). Pozdrawiam

bardzo dziekuje Smoku za niezwykle interesujacy komentarz przyjemnośc takowe czytać mysle ze az nadto odczytałeś te moja miniaturę pozdrawiam

Smok jak zwykle pitoli po smoczemu--albo jak pani w przedszkolu

i wszystko na z a Smok dobrze gada dać mu brankę do pożarcia :)