Życie czasem jest
jak stara żółta świeca
którą ktoś ustawił
na steranym wiekami świecie
żłobionym sękami i słojami zdarzeń
kapią te dni z wosku
żółte plamy robiąc
na posadzce z szarego kamienia
dni smutku dni wosku
żółte brudne samotne
plamią te ślady na ziemi
a ja patrzę w płomień świecy
nie patrzę na plam dni żółte
patrzę w płomień
który jak mala nadzieja
wydobędzie z mroku tę jedną
jedyna twarz...ujrzeć ją to wszystko
nieważne są wosku plamy dni
ułożone jak beznadziejna wróżba.
(duch44)stary wiersz..
jak stara żółta świeca
którą ktoś ustawił
na steranym wiekami świecie
żłobionym sękami i słojami zdarzeń
kapią te dni z wosku
żółte plamy robiąc
na posadzce z szarego kamienia
dni smutku dni wosku
żółte brudne samotne
plamią te ślady na ziemi
a ja patrzę w płomień świecy
nie patrzę na plam dni żółte
patrzę w płomień
który jak mala nadzieja
wydobędzie z mroku tę jedną
jedyna twarz...ujrzeć ją to wszystko
nieważne są wosku plamy dni
ułożone jak beznadziejna wróżba.
(duch44)stary wiersz..
7
6
97 odsłon