Potrzebuję Cię jak powietrza

Z rozkoszą napełniam Tobą płuca
próbuję zatrzymać przez chwilę
wyrywasz się
jak schwytany w sidła
dziki ranny zwierz
szarpiesz rozrywasz tratujesz
wydech

wyciągam po Ciebie ręce
napotykają pustkę
rozchylone usta
nie czują Twego smaku
szeroko rozwarte źrenice
nie dostrzegają nawet cienia

pozostaje nadzieja
na kolejny oddech