Hibernacja

Razem z tobą
zaszło Słońce na moim niebie
powoli
jak miód z beczki
płyną chwile bez znaczenia

może tu się zatrzymam

może pójdę dalej

posiałem gdzieś emocje
może wzejdą jak kwiaty ku Słońcu
albo nigdy nie ujrzą nieba

czy je kiedyś odnajdę i złożę na nowym ołtarzu

dziś pogrążam się w mroku
w sen zapadam zimowy
w odrętwieniu letargu
serce mocno spowolnię
niech zapomni tęsknoty i zasklepią się rany

niech od bicia odpocznie
sił koniecznych nabierze
na przyszłe Słońc wschody