zazdrość

przebłysk myśli jak nóż tnie umysł
wwierca się coraz głębiej
nadgryzione poczucie wartości
gryzie jak wsza
znowu wyrywa ten wyścig

sięgasz dalej niż możesz
ranisz mocniej niż chciałbyś
nie ma już nas

została ona
i pustka dookoła