fortepian

Na klawiaturze alabastrowego ciała
rozpoczyna wieczorny koncert

wysublimowane preludium dotyku
muśniecie warg
oddech
przechodzi w miłosną etiudę
rozpalającą do granic wytrzymałości

jeszcze w powietrzu brzmią
ostatnie akordy
miłosny poemat trwa