na dobranoc

w potoku milczenia
odnajduję niezawodną drogę
do wyłączenia wiatraków
mojej zakręconej głowy

pod klawiszami mostów
z kilku kolejnych melancholii
wypływam ostatnimi na dziś słowami

bo i noc
i zimne łóżko

nie pomaga nawet twoja aureola
mimo iż dla niepoznaki
wiem o niej tylko ja
bo ona przytulona
do ciebie zamiast mnie ściśle
wącha Parisienne za uszami

i śpi