Samotność w tłumie

Samotny w tłumie

zagubiony w tłumie
w zardzewiałej pobrudzonej
rzeczywistości przyglądam
się podajacym sobie
ręce chmurom

nie patrzę na ziemię
gdzie tłoczą się poplątane
wydarzenia zagubionych
gdzieś myśli

przeszłość zostawiła
koślawe ślady czy warto
się na nich zatrzymywać
znaczą podeptane
wspomnienia

czuć zbliżającą
się bezsilność
światło tak słabo się pali
miała być jasność
wszędzie jest kwitnąca
bylejakość a czeka
nas ciemność

10.22 andrew