Oddech na tafli szkła

Włos,

Co to frędzlem

Wśród cieni

Się tli...



Spełnienie

Samotnych nocy

I dni



Wody rzeki

Skutej lodem!

Niepewność

Wiejąca chłodem!



I ty.



Twe oczy zamglone

Biała dłoń!

A na skroni...



Nosisz śmierci koronę.



Wszystko działa!

Wszystko żyje!

Cud...

Istnienia w sobie kryje!

Sekret



A ty



Do księżyca wciąż wyjesz

Łzo samotna.

- Michał Zienkiewicz, Oddech na tafli szkła