Ból po stracie bliskich

-

W nadziei, ciszy swego zlęknionego serca

oczekujesz pomyślnej wieści od swego syna

drżysz na każdy szmer jaki się w ucho wwierca

i mdlejesz wiedząc jaka jest przyczyna

-

Usłyszałałaś te złowieszcze wieści

puszczając wieczorne wiadomości

nie dopuszczasz ,w głowie się nie mieści

zsiniałaś a krew odeszła od kości

-

Toż mój junak , sokół mój jedyny

on Ci to podjął tą niewdzięczną pracę

wznosisz swój wzrok w niebiańskie wyżyny

by ratować sokoła i zyciem zapłacę

-

O matko-Polko ty silna i wielka być musisz

by znosić te trudy co pochylaja Cię do samej ziemi

Ty darczyni życia Ty wszystkich przymusisz

boleść przemożesz,z swymi kochanymi

-

Bo każdy kto się Polakiem czuje

co w duchu do Boga błagania wznosi

sercem i modlitwą Ci wspólczuje

a ból matki i innych do siebie przenosi

-

adam s 23/11/6