Ania-cud natury

W pieknym mieście Katowice

tam gdzie ludzie z węgla żyją

narodziła się prawdziwa poetka

z piękną długą-białą szyją

-

Rosło Ci to piękne dziewcze

choć bialuchną miało cerkę

było na wskroś przemądrzałe

chyba mamie na rozterkę

-

Sam aniołek jako zjawa absolutna

robił za wychowawczynię

taka malutka-i rezolutna

echo jej mądrości biegło po krainie

-

Mijały szybciutko lata młodości

choć ten aniołek rozdawał słodycze

każdy się dziwił i nikt się nie złości

skąd taki umysł - myśli biegły jak bicze

-

Czyż to nie cud dany Od Pana Wszechświata

który jak chce rozdziela Swoje liczne dary

my tylko przyjąć możem jak naszego-brata-

i wdzięcznymi być i kochać bez miary

-

To śliczne dziewcze ten cud natury

zaczęło tworzyć poezje z głębi swej duszy

i choćby słoneczko zaszło za chmury

to jej poezja każdego wzruszy

-

Nawet sam cesarz z wojskami bez liku

nie zdoła złamać-postanowień jej woli

choćbyś wrócił do swego nawyku

i rzeźbił-malował-swawolił dowolnie

-

Nie umkniesz -nigdzie tym przecudnym strofom

jak miecz Damoklesa tną Twoje puste życie

nie popychają Cie ku katastrofom

tylko chcą Cię trzymać w niemym zachwycie

-

O Władco -który tak piękny świat Stworzyłeś

a teraz pozwalasz słuchać tej poetyckiej mowy

dajesz odczuwać-i już nam wróżyłeś

a my nie chcieli słuchać Twej przemowy

-

Dzięki i wieczne uwielbienie dla Ciebie

że uczysz nas rozpoznawać piękno Twej natury

możemy podziwiać-świat -zapominając o chlebie

człowiek nie musi być ponury

-

W tym właśnie- stworzonku-

jakim jest ta poetka-dziewica

jak nasza myśl o rannym jelonku

tak kraśnieją nam lica

-

dlatego za wszystko składamy dziękczynienia

za te granie na naszych uczuciach

niech zawsze dostajemy olśnienia

a w sercu i duszy niezmienne odczucia

-

adam s 6,10,2005