Wzlatując w obłoki

To co mamy nie wystarcza

nowe dręczą nas pragnienia



wzrok nam serce zastępuje



Chcemy sławy i uznania

mrzonki o bogactwie ziścić



Ale serca tak uparcie

w zabaw wir nie popychajmy

niech wypełnią je pragnienia



Czasem radość przed nim skryjmy

by za szczęściem się stęskniło



Kochajcie się ludzie

przecież bez miłości

świat swych losów nie odmieni

i nawet pragnąc

wzlecieć w obłoki

nie odrywajcie serc od ziemi.