Przykazanie dla Piotra
•
co było zapisane, musi się wypełnić
żeby najmniejszy z ludzi mógł iść własną drogą
szukając fragmentów nieba na upadłej ziemi
będąc nie tyle z wszystkimi, co ze samym sobą
tak zatem, odejdzie syn z domu zostawiając matkę
i odtąd jego żona będzie mu najbliższą
zostawi córka ojca bez zbędnych wyjaśnień
tak zatem wierny uczeń zapomni o mistrzu
co było zapisane, stanie się, jak rzekłem
nie będzie ani lepszych, ani bardziej prawych
tak zatem każdy zgrzeszy swoim własnym cierniem
i będzie osądzony, kiedy Pan rozkaże
i ten co najbardziej kocha, i ten który wątpi
i ten, który nie wierzy, i ten, który szuka
i ten co nadal nie wie czy dobrze postąpił
i ten który słowami, kala prawe usta
i ten, co fałszywie przysięga, i ten, który pragnie
i ten, co całe życie szuka bliskich dłoni
i ten który przebacza, powiadam, zaprawdę
i ten który raz jeden zszedł ze stromej drogi
tak będzie Piotrze, pamiętaj, wspomnisz na te słowa
bo tylko ten mnie zrozumie, kto wszystko utracił
bo tylko silny człowiek wciąż może próbować
i tylko silny człowiek sam sobie wybaczy
tak Piotrze, ty jesteś opoką, niech zatem się stanie
w wigilię mojej męki, zaprzesz się trzykrotnie
a potem ze łzami w oczach klękniesz pod ołtarzem
boskiego miłosierdzia, sam, lecz nie samotnie
żeby najmniejszy z ludzi mógł iść własną drogą
szukając fragmentów nieba na upadłej ziemi
będąc nie tyle z wszystkimi, co ze samym sobą
tak zatem, odejdzie syn z domu zostawiając matkę
i odtąd jego żona będzie mu najbliższą
zostawi córka ojca bez zbędnych wyjaśnień
tak zatem wierny uczeń zapomni o mistrzu
co było zapisane, stanie się, jak rzekłem
nie będzie ani lepszych, ani bardziej prawych
tak zatem każdy zgrzeszy swoim własnym cierniem
i będzie osądzony, kiedy Pan rozkaże
i ten co najbardziej kocha, i ten który wątpi
i ten, który nie wierzy, i ten, który szuka
i ten co nadal nie wie czy dobrze postąpił
i ten który słowami, kala prawe usta
i ten, co fałszywie przysięga, i ten, który pragnie
i ten, co całe życie szuka bliskich dłoni
i ten który przebacza, powiadam, zaprawdę
i ten który raz jeden zszedł ze stromej drogi
tak będzie Piotrze, pamiętaj, wspomnisz na te słowa
bo tylko ten mnie zrozumie, kto wszystko utracił
bo tylko silny człowiek wciąż może próbować
i tylko silny człowiek sam sobie wybaczy
tak Piotrze, ty jesteś opoką, niech zatem się stanie
w wigilię mojej męki, zaprzesz się trzykrotnie
a potem ze łzami w oczach klękniesz pod ołtarzem
boskiego miłosierdzia, sam, lecz nie samotnie