oddrewnia

O śmierci
pień jest drzewem żywym nabrzmiałym
sokiem z głębi ziemi i w sobie
przechowuje słońce w odłamkach
fotonów złapanych przez liście

otoczenie i czas go rzeźbi
ścięciem jak dumny szlachcic kończy
stając się materiałem - drewnem
z niego tworzą śmierci pokrowiec

dzwon ociekający żywicą
krwią ze słoi drzewa toczoną
zanim wieko zadudni głucho
nie zapytam komu on dzwoni

grunt, że mi sucho..grunt, że sucho
2008/2011
5
57 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

karioka83 14 lat temu
Mocny, wyrazisty, autoironiczny... Dobry wiersz!
tamara 14 lat temu
Lekcja z botaniki mi się przypomniała.
Rambo 14 lat temu
To drzewo to chyba LIPA- tak jak ten wiersz zresztą.
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie