kodycyl

kiedy umrę i żyć już nie będę
na pewno nie chowajcie ciała w ziemi
lecz je spalcie a prochy rozsypcie
niech jak kurz się rozwieją na wietrze

zniszczcie wszystkie ze mną artefakty
wypleńcie z pamięci jak okruchy
niechaj ślad wszelki istnienia zniknie
jak gdyby mnie tu nigdy nie było

dopiero wtedy gdy się rozpłynę
w nicości i osiągnę nirwanę
zaznam prawdziwie czystej wolności
i poznam wszystko co niepoznane

12.01. 10.