black coffee

parzenice

za/chwyt pod filiżanki uchem
zaciskam porodowym kleszczem
bezwiednie bezpośrednim ruchem
w sprawie która jest nieco śliska

piję łykami napój czarny
jak moje myśli o gonitwie
kiedy faworyt jest tak marny
że sztamę musi trzymać w sitwie

wciąga się wolno kofeina
niedrożnych tętnic arteriami
życie się toczy w koleinach
z codziennymi perypetiami

konduktor czas dziurkuje bilet
for one way zanim mnie skasuje
jak odarty ze skóry filet
mignon – oceni czy smakuję

sparzoną jak wieprz i zalaną
jak personel Domu Kultury
kawę piję patrząc przez ramię
na dzień nie wiem z kolei który


2008