Na zawsze

Miłosne
I nawet jakby niebo zamknelo sie przede mna
Pozostana we mnie marzenia
ktorych nie oddam
I ktore wezme ze soba do grobu

To nic ze wlos jej pokryl sie szaroscia
I jesienny wiatr zmrozil jej zmarszczki
Ujme jej ciepla dlon
I pojde aleja naszych marzen
Ulicami naszego zycia

Nie zapomne zadnej chwili
Nie zapomne jej usmiechu
Wtym swiecie czy innym.
5
56 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 11 lat temu
Bardzo ładny....miłość po grób....:))))pozdr.
DARTANIAN 110 11 lat temu
Czasem zdarzają się wyjątki że wiersz mimo że ma mnóstwo zaimków osobowych jest ładny a nawet piękny, ale to nie jest ten wiersz, tutaj zaimki ich nadmiar jak w każdym prawie wierszu psują go, jednak znam wiersz w którym jest dużo słów: ci, mi, mnie, a wiersz jest Przepiękny.
Jednak poza tym ładnie napisany
Pozdr
Beatrice 11 lat temu
Według mnie Dart ma rację. Wyrzuciłabym zaimki tam, gdzie jest to możliwe, np. ''To nic, ze wlos już pokryl sie szaroscia,
a jesienny wiatr zmrozil zmarszczki.
Ująć jej ciepla dlon,
pojść aleja dawnych marzen,
dawnych szlaków,
tam, gdzie spełni się niespełnione,
pragnę.
W wierszach ważne są niedopowiedzenia, żeby dawały do myślenia. Pozdrawiam :-)
1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie