Przekora

Przekora jak nieokiełznany wiatr
otwiera to co zamknięte
bez pytania rozerwane na strzępy
echa i słowa
sępy i ludzie
niezrozumiałe maski..

Bywają światy, które uwięzione w butelce
i tak przenikają szkło...

Gdy zapomnę klucza
nie otwieraj mi..
Rozpłynę się we śnie.