Pożegnanie

Udaję, że nie śpię
miarowo skrzypi sumienie
piasek sączy się pod powiekami
a każda drobinka
to jedna niepokorna myśl

Klepsydra ugina się
niespokojne przechylenie
grozi obudzeniem
w ciemności
dzielić ludzi
na wybranych i straconych
to takie proste

Z Tobą
zrywałam niewinność jak jabłka
piłam ze źródła
potem umarłam

Na wylot przeszyło mnie życie

Roztrzaskana maska
udaje odbicie
Miasto wstało
serce bije
na pożegnanie
włączyłam Cię od nowa

Gdy piasek się przesypie
bezsenność zniknie..