Nieuniknione

Melancholia
Czas mija
odpływa piasek
pod nagimi stopami
małe ziarenka prawdy
budzą niepokój

Trudno iść

Oddech łączy się
z horyzontem
płacze
nieuniknione

Ludzie udają
kamyczki szczęścia
liczą i zapamiętują
życzenia

Czas mija

Nie pamiętam
kiedy jadłam ostatni ciepły
posiłek

Odgrzewane słowa
nigdy nie smakują
tak samo

Wolę być..

prawdziwa.
11 9
147 odsłon

Komentarze (9)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 11 lat temu
Bardzo podoba mi się zakończenie...jest w nim moc Vercia.. nieźleee:))
Vera 11 lat temu
Dzięki Helenko ;)
K
kaja-maja 11 lat temu
no jak dla mie to piasek nie odpływa,tylko zawsze plażę wieksza ma w:)
Vera 11 lat temu
Dziękuję wszystkim za opinie :) Pozdrawiam
Vera 11 lat temu
Dziękuję Krzyśku;) pozdrawiam
iwka342 11 lat temu
Odgrzewane słowa
nigdy nie smakują
tak samo

Wolę być..

prawdziwa

Wielkie słowa...pozdrawiam
Vera 11 lat temu
Dzięki Iwka :D buziaki :*
DARTANIAN 110 11 lat temu
Odczytuję ostatnią strofę jako brak drogocennego ciepła spontaniczności, pierwsza i ostatnia strofa ...jest...bezbłędna.
Pozdr
DESSA 11 lat temu
cóż odgrzewane słowa mogą być ..ale nie puste ...( podobno w modzie i w literaturze wszystko już było ) .Pozdrawiam Vera
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie