Niepisani

Wiem, że czekasz
niecierpliwie po drugiej stronie
lustra

Stukot liści na ganku
udaje moje kroki

Szelestem tak delikatnie
przeniknęłam mgłę
oto jestem

Wyczerpani i głodni
po omacku wyczuwamy taflę życia
wtulamy się w nicość

Jedna tylko myśl
naprężona jak kot
stoi dygocząc
na skraju tęczowego mostu

Jak niepisana nikomu
niemożliwa miłość...

Musisz odejść.