Nadzieja

Nie boję się
śmierć znam po imieniu
czasem pijemy razem kawę
szukając znaczeń w popiele

Ożywczo
sypią się myśli
srebrzyście
drżącymi dłońmi
rozpuszczam włosy i kolory

przestrzeń się upiera
lecz my
idziemy naprzód

Rano
pokonane życie
wstaje od nowa
niestrudzona nadzieja
oddycha wciąż tak lekko

jakbym narodziła się wczoraj
zakładam nowe skrzydła
przymierzam uśmiech

Idę bez żalu.