Otchłań

Uciekł od siebie samego
w niebyt płaczącej nocy
znalazł tam stwora strasznego
krzyczały chłostane oczy

śmiech utknął w ustach smutku
sypiał w mroźnej gardzieli
pozbawiony szczęścia wrzątku
zakrywał się kocem nadziei

teraz wraca z otchłani