drugi policzek

zgasiłem peta na garbie
popiół zdmuchnąłem z sumienia
zjełczałym westchnieniem skneblowałem usta
wspomniałem że już nie zaciskam pięści

rozpłynąłem się po pokoju
przesunąłem cieniem w ciemnościach
poczekałem długo na zegar
odtykał trzy grosze

łyk zielonej herbaty
sekunda trwa z powrotem swoje

drugi policzek tak nadstawię
aby ujrzeć jutro lepsze

w końcu sam zadaję ciosy