Kwiaty

Ścielą swym płaszczem

Nagą ziemię

Woń westchnieniem

Pszczoły zalotnie

Unoszą się nad nimi

By znalezść oddzielnie

Jedyną bogini

Wiosną raczyć jej nektarem

Latem śledzić rozkwit

Jesienią opieką roztoczyć

Zimą do snu złożyć

Rok za rokiem zdając sprawę

Mym obowiązkiem

Trwać przy cię na tej polanie