Lex

Nie ma prawa głosu
Ten co krzyczeć nie umie
I choć świadomości strumień
Płynie, nie uleci znad stosu.

I ten co słucha i pamięta,
Lecz nie dzieli i nie mnoży,
Tego będzie krew przeklęta
Stygnąć szybko, gdy położy.

A temu co mu długi język
Plącze ręce, wpada miedzy
Nogi, dzwony bić nie będą
Twarze nie zmiękną, nie zbledną

A tobie krew z nosa cieknie
Wiśnią brudzi ręce
Serce słabnie, mięknie
Proś, Błagaj; więcej.