chubam

skończyła się ruda
i to nie żelaza
raczej taka gruda
co smutek wytwarza

pełno w niej jest soli
pełno słonych łez
ale już nie boli
już lepiej mi jest

wstawać prawą nogą
połową sukcesu
nie wszyscy tak mogą
bo za dużo stresu

kocham moje życie
a ono mnie czasem
jestem że tak powiem
gotowy na trasę

właśnie w tej chwili
by trwała przez wieki
bije ten optymizm
a ja wołam: Dzięki!