chwila

Poszarpany wewnętrznie nie mógł znieść własnych myśli
Właściwie była na wyciągnięcie ręki
Tylko ta chwila to przepaść…
… opadająca na dno jego myśl, stawała się nieuchwytna

Do pokoju wchodził brzask poranka

Przesiąknięty na wskroś swoja pewnością
Chwila
znowu ona

nawet chmury w ten sam sposób układały się w jego źrenicach
jego wnętrze jakby scalone od świtu
i ta chwila…