żyłyśmy

daj mi ten drewniany krzyż

poniose go

potem sama sobie przybije

stopy

lewą

prawą dłoń

przybijesz mi Ty

potem tylko będę konać

chwile

lub dłużej



jedna łza do drugiej szepce

nie zdążyła dokończyć

spadły

zniknęły w ziemi



to już koniec

żyłyśmy

ja i łzy

tak prosto

wytrwale

pod góre

z niedokończonymi zdaniami

z cierpieniem

dźwigającego krzyża