zrozumieć ciszę

Od siebie
naucz mnie,życie
zrozumieć ciszę
w ogniu namiętności,
trzymając w dłoniach
skrawek nieba,
doprawione słodyczą
niepojętej miłości,
splecionych rąk,
potoku pocałunków
na odsłoniętej skroni...

taniec zmysłów
tuż przed nami,
gonimy osobno
za marzeniami,
pragnąc ich spełnienia,
choć przecież
tak niewiele trzeba,
by dotrzeć do wspólnego nieba

przystanąć na chwilę,
spojrzeć tuż za siebie
i ujrzeć upragnione,
wymarzone szczęście....
3 1
27 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

karioka83 13 lat temu
Romantyczka z Ciebie, Reniu... Ładny, subtelny wiersz... :)
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie