pył zapomnienia

Od siebie
okruchem stała się
miłość,co miała trwać
bez końca po kres
istnienia świata

w pył obrócono
wszystkie tęsknoty,
wspomnienia i marzenia
wypalając gorzkie łzy

w odległej przestrzeni
gdzieś jesteśmy znów razem
wciąż walcząc z nieubłagalnym
i okrutnym czasem

rozdzielił nas wiek,
rozdzieliła rodzina,
lecz naszych serc
nic nie powstrzyma
nawet,jeśli w pył
się zamieni wszelka pamięć
o cudzie istnienia....
1 0
7 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie