poczucie winy

od lat żyję w poczuciu winy
z czasem bezsilności
a teraz jeszcze poczucie
bycia nikim,
choć w Twoich oczach
byłam przecież wszystkim

różą,lilijką,ambrozją
w Twych ustach
dziś nie wiem kim jestem
może mi sam powiesz
będę Ci zawsze życzliwą
posłuszną towarzyszką życia

już wystarczająco los mnie pokarał
zabierając mi Ciebie
dziś nawet dom mój
jest piekłem,bo w nim
wciąż nie ma Ciebie
oto,ja,wyrzutek społeczeństwa
dla innych,ale wszystkim
będę dla nas obojga