lekkość wiatru

Od siebie
Na wpół przytomna,
położę na łożu z gwiazd,
poczuję być może
w sobie Twoją miłość,
a w nadzwyczajnej chwili
wzbiję się lekko
niczym wiatr....

Zajrzę najgłębiej
jak tylko potrafię,
najsłodziej na świecie
w najukochańsze,
najdroższe oczy,
oczekując cierpliwie,
czym jeszcze nas
kiedyś los zaskoczy...

Byle tylko z Tobą,
dla Ciebie umierać i żyć,
uczynić wszystko,
co tylko się da,
by spełnić wszystkie,
wspólne sny...
6 2
52 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 13 lat temu
co ty Matka Teresa jesteś?
K
kaja-maja 13 lat temu
w omdleniu nadzwyczajniej w:)
1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie