huśtawka

Od siebie
na huśtawce z motyli,
kołyszesz mnie,
boski wietrze,
płatkami obsypujesz,
choć zima dokoła

wszędzie tylko
chłód i lód,
a Słońce tak słabo
lśni-słyszysz?

czy słyszysz,
jak Ziemia drży,
a serce tylko
cichutko z żalu kwili,
nie czekając dłużej
ani jednej chwili...?

ale ty nadal
kołyszesz mnie,
bujasz do przodu,
czasem do tyłu,
ale zawsze jesteś
i za to ci dziękuję...
2 1
22 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

starać się,ponieważ musi zniszczeć ciało,aby imię przynajmniej po nas tu zostało-Wł.Broniewski.dzięki
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie