Harakiri po polsku

Większość w naszym społeczeństwie
Jest produktem socjalizmu
Który nie był nadzwyczajny
Lecz nie budził demonizmu

Władza była w jednym ręku
Winne te partyjne głupy
Ludziom żyło się bezpiecznie
Główny problemem to zakupy

Dzieci były też na topie
Szkoła, ferie i kolonie
Każdy dziecko swe wysyłał
Biedny, średni ten w koronie

I w rodzinach było lepiej
Ludzie żyli wespół z sobą
Teraz gdy odwiedzić pragną
Dzwonić muszą, przyjść nie mogą

Więc zastanów się z rozwagą
Czemuż łatwo poszła zamiana
Władza przecież wciąż ta sama
Tylko większa u nich kasa

Wtenczas człowiek myślał
Teraz konsumuje
Wtedy był bezpieczny
Teraz wegetuje

Demokracja, kapitalizm
Wyrwą z ludzi mądrość, duszę
Tam gdzie rządzi durna większość
Mądry wnet nawieje kłusem

Lecz najbardziej jest komiczna
Robotników polskich duma
Którzy chełpią się gdzie mogą
Że do grobu dali nura

Sztuka jest to niebywała
By ofiarę tak omamić
Aby harakiri czyniąc
W szczęściu i dumie mogła się pławić