Złocisty Błazen

Nie wzbudza już uczuć
Jedynie litość
Biegnie za cieniem, cieniem czasów dawno zagubionych
Jak twarze złocistych błaznów
Pod pozorem wiecznego szczęścia
Krwawi uśmiechem tak bolesnym
Tak bolesnym...
Kocha i się śmieje
I się śmieję
Śmieję się ze sztucznych odpowiedzi
Na pytania bez możliwości
Najzwyczajniej w świecie
Przytulić błazna i się śmiać
I śmiać się i śmiać po wsze czasy
Oszukiwać, łżeć i się śmiać
Śmiać...