Koleina

czasami siedzę wyłamując dłonie

świat cały myślą próbuję naprawić

wnioskując tylko że kiedy wydzwoni

zostanie po mnie wygniatana trawa



czasami radość na skrzydłach mnie niesie

lecz nie zapomnieć nie zakreślić okiem

całej miłości ginącej w bezkresach

życia jak krwi co wydaje się słodka