Teoria Wielkiej Równowagi (Moje najpiękniejsze słowa)

25.05.2014 • O życiu •

Kwiat pod samem
bez deszczu uschnie słońcem
przepadnie potokiem wezbranem
wiekowym mrokiem

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 11 lat temu

wezbranem-wezbranym. spodziewałam się po tytule czegoś innego.

Mario Sz 11 lat temu

Dziwne pojęcie piękna

Helen 11 lat temu

Mario tu nie chodzi o dziwność...jeden kwiat może być piękniejszy niż cały bukiet...

zyga66 11 lat temu

rymy niby są, ale niewyczuwalne...ciekawy wiersz o przemijaniu i o kruchości życia...można podumać ;)...pozdrawiam :)

kaja-maja 11 lat temu

jest też kwiat wyjątkowy,co lubi cień,pod ramionami nadziei,pięknie kwitnie,jak człowiek szczęśliwy 'świętojańskim zielem jest' w:)

alali 11 lat temu

musi być równowaga w pogodzie....:)