Włóczęga

Dziś mnie eksmitowano
ze wszystkich moich marzeń
wyrzucono na deszcz i chłód
mam wszystko zaczynać od nowa

odrapano ściany z tapet i tynku
aby znaleźć tajemne schowki
tam było tylko przepołowione serce
kilka starych zdjęć i butelka pełna łez

nie biorę niczego ze sobą na drogę
wystarczy, że buty ciążą jak ołów
a w środku mam jeszcze pewien magnes
i on nie pozwala mi daleko odejść
odwracam się więc mimowolnie
by po raz ostatni zobaczyć
że tam w oknie jednak nikt nie stoi…